Din, Dindarlık ve Ahlak Üzerine biraz hasbihal edelim istedim.

Gündelik hayatta sıkça karşılaştığımız ve vicdanları meşgul eden sorulardan biri şudur: Başörtülü bir kadın yanlış yaptığında, dindar görünen biri yalan söylediğinde, yolsuzluk yaptığında veya haram bir fiil işlediğinde neden hemen İslam sorgulanıyor? Bu durum, İslâm dinimizin evrensel ilkeleri ile yaşayan insanların hataları arasındaki çizginin sıklıkla karıştırılmasından kaynaklanmaktadır. Hâl Böyle olunca beni ve benim gibi düşünen insanları çok üzüyorsunuz, kırıyorsunuz. Lütfen.....

​Oysa dinin yasakladığı bir davranışı yapan insanın yanlışı, dinin kendisine mal edilemez. Yani İslam dinimizi bağlamaz kendi şahsını bağlamaktadır. Yani o insanın kendi şahsi suçudur. Bizim Türk ceza Kanunumuzda da evlat suç işlediğinde baba (aile) sorumlu tutulmuyor. Dinimizde de bu böyle biline.

İslam; adaleti emreder, doğruluğu emreder ve kul hakkını yasaklar. Dindarlık ise bu ilahi ilkeleri hayatına yansıtma sorumluluğudur. Yüce Allah, Kur'an-ı Kerim'de "Ey iman edenler!" ve "Ey insanlar!" nidalarıyla insanlığa sıkça seslenerek hakikati hatırlatmakta, adalet, dürüstlük ve sorumluluk bilincini bizlere emanet etmektedir. Bu çağrıların her biri, insanın kendi iradesiyle imtihan edildiğinin ve ilahi ölçülere uyma mükellefiyetinin altını çizer.

Islam dinimizin kitabı Kur'an-ı Kerim'de adaletin ve dürüstlüğün önemi her fırsatta vurgulanmış, bireysel hataların tüm topluma veya inanca mal edilemeyeceği, herkesin kendi eylemlerinden sorumlu olduğu belirtilmiştir. Bu hususta Nahl Suresi 90. ayette şöyle buyrulmaktadır:
​"Şüphesiz Allah, adaleti, iyilik yapmayı, yakınlara yardım etmeyi emreder; hayasızlığı, fenalığı ve azgınlığı yasaklar. O, düşünüp tutasınız diye size öğüt veriyor." (Nahl, 16/90)
​Bu ilahi ferman, dinin özünün adalet ve erdem üzerine kurulduğunu açıkça ortaya koymaktadır.

​"Dindarlık yalnızca dış görünüşten ve ibadetlerden ibaret değildir. İmanla başlar, ibadetle yaşanır, ahlakla kendini gösterir."

"İnsanın kalbindeki inancın dış âleme ahlaki bir formda yansıması esastır."

Unutmayalım, din hiç kimsenin tekelinde değildir ve dindar olmak da insanı hata yapmaktan çıkarmaz. İnsan beşer olması hasebiyle hataya düşebilir; ancak önemli olan hatanın dine değil, kişinin kendi iradesine yüklenmesidir.

​Hz. Muhammed (s.a.v.) insan tabiatının bu zayıflığına ve tövbe kapısının açık olduğuna şu hadis-i şerifiyle dikkat çekmiştir:
​"Her insan hata/günah işler; hata işleyenlerin en hayırlısı ise tövbe edenlerdir." (Tirmizî, Kıyâmet, 49; İbn Mâce, Zühd, 30)

Peki sizce, müslüman insanların yaptığı yanlışlar neden doğrudan dinimize mal ediliyor. Hiç düşünmüyorsunuz âdeta yangına körükle gidiyorsunuz beyler. Müslümanım demekle her iş bitmiyor dinimiz islamı okuyun araştırın aklınızı kullanınız. Kendinize yazık ediyorsunuz. Çünkü İslam dinimizi layıkı vechile bilmiyor ve gereği gibi idrak edemiyorsunuz.
ABD Başkanı Trump Hristiyan/Evangelist bir canidir. Dünyaya adaleti ve özgürlüğü getireceğim safsatası ile ortadoğuyu ölüm tarlasına çevirdi. Karşılıksız bastığı dolar, silah ve mühümmatlar ile hem ekonomik ambargo tehditi hemde askeri silah ve mühimmat ile Islam coğrafyasına cehennemi yaşatıyor. Kimse hristiyanlık dini Kapitalist emperyalist işgalci bir din demiyor.

"Siz insanlara iyilik yapmayı emredip kendinizi unutuyor musunuz? Halbuki ilâhî kitabı da okuyup duruyorsunuz. Hiç aklınızı çalıştırmıyor musunuz?"
Bakara Suresi, 44. Ayet

Oysaki Kurân'da akıl; sadece soyut bir düşünme aracı değil, aynı zamanda gerçeği görmek, hak ile batılı ayırt etmek ve evrendeki ilahi nizamdan ders çıkarmak için bir sorumluluk (farz) olarak değerlendirilir.

​İnsanların yanlışlarıyla dini değil, dinin ölçüleriyle insanların davranışlarını değerlendirmeliyiz.

Bir dinin doğruluğu, mensuplarının kusursuzluğuyla değil, o dinin kaynaklarının ve ilkelerinin kuşatıcı hakikatiyle ölçülür.
​İnsan gibi insan olanlara selam olsun.