Kentin hafızasında önemli bir yere sahip olan Yedi Ocak Fırını, yalnızca ekmek alınan bir yer değil; aynı zamanda komşuluk ilişkilerinin pekiştiği, çocukların neşeyle koşuşturduğu bir buluşma noktasıydı.
Fotoğrafta fırın önünde toplanan mahalle sakinleri dikkat çekiyor. Kimisi günlük ekmek telaşında, kimisi sohbetin tam ortasında… Çocukların bisikletleriyle fırın önünde bekleyişi, o yılların güvenli ve iç içe geçmiş mahalle hayatını simgeliyor. Kırmızı motosiklet ve bisikletler ise dönemin ulaşım alışkanlıklarını yansıtan nostaljik detaylar arasında yer alıyor.
Cam vitrinli sade mimarisiyle dikkat çeken fırın binası, 1980’lerin Osmaniye’sinde esnaflığın samimiyetini temsil ediyor. Henüz zincir marketlerin yaygınlaşmadığı o yıllarda mahalle fırınları, sadece ekmek değil; güven, tanışıklık ve dayanışma da dağıtıyordu.
Bugün modernleşen şehir yaşamı içinde benzer manzaralara rastlamak zorlaşsa da bu kare, Osmaniye’nin geçmişine dair sıcak bir hatıra olarak hafızalardaki yerini koruyor. Bir zamanlar fırın önünde başlayan sohbetler, mahalle kültürünün en güçlü göstergelerinden biri olarak anılmaya devam ediyor.
