Osmaniye mutfağının en sevilen lezzetlerinden biri olan içli köfte, sadece bir yemek değil, aynı zamanda bir kültürün ve emeğin sofralara yansıması olarak öne çıkıyor. Sokaktan geçenin bile burnuna gelen kokusuyla iştah kabartan bu eşsiz tat, göreni de duyanı da aynı cümlede buluşturuyor: “Olsa da yesek.”
Osmaniye’de hemen her evde ayrı bir usulü bulunan içli köfte, ince bulgur ve irmikle hazırlanan dış hamurun içine, özenle kavrulmuş kıymalı, soğanlı ve cevizli harcın yerleştirilmesiyle yapılıyor. Hamurun kıvamı, iç harcın lezzeti ve şekil verme aşaması büyük ustalık istiyor. Bu nedenle içli köfte, sadece pişen bir yemek değil, mutfakta geçirilen keyifli saatlerin de simgesi oluyor.
Eskiden Osmaniye mahallelerinde özel günler öncesi komşular bir araya gelir, tepsiler dolusu içli köfte hazırlanırdı. Hamur yoğrulur, içler kavrulur, sohbetler eşliğinde köftelere şekil verilirdi. Bu hazırlık süreci, dayanışmanın ve paylaşmanın en güzel örneklerinden biri olarak hafızalarda yer ediyor.
Kızartması ayrı, haşlaması ayrı lezzet olan içli köfte, Osmaniye sofralarında davetlerin ve misafir ağırlamanın baş tacı olmayı sürdürüyor. Üzerine sıkılan birkaç damla limon ve yanında sunulan yeşilliklerle tadı daha da zenginleşiyor.
Osmaniyeli vatandaşlar içli köfteyi anlatırken gözleri parlıyor. Birçok kişi, “Yapması zahmetli ama yemesi tarifsiz. Evde biri içli köfte yapmaya başladığında kokusu tüm sokağı sarar. O an insanın içinden sadece ‘Olsa da yesek’ demek geliyor” sözleriyle bu lezzetin kentteki yerini anlatıyor.
Son yıllarda Osmaniye’deki lokanta ve ev yemekleri işletmelerinde de içli köfteye ilgi artmış durumda. Ustalar, bu geleneksel lezzetin genç nesillere doğru tariflerle aktarılmasının büyük önem taşıdığını vurguluyor.
İçli köfte; Osmaniye’de emeğin, sabrın ve lezzetin buluştuğu özel bir tat olarak sofralarda yaşamaya devam ediyor. Her görenin ve duyanın aklından geçen ortak cümle ise değişmiyor: Olsa da yesek.
