Osmaniye’de ev sahibi-kiracı anlaşmazlıklarının son yıllarda artış gösterdiği bir dönemde, Yargıtay’dan gelen emsal niteliğindeki karar kiracılar açısından önemli bir gelişme olarak değerlendiriliyor. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin verdiği karar, tahliye tehdidi, icra baskısı veya farklı yöntemlerle fazla kira ödemek zorunda kalan kiracıların haklarını koruyan önemli bir içtihat olarak öne çıktı.
Karar, yalnızca dava konusu olan tarafları değil, Osmaniye’de ve Türkiye genelinde benzer mağduriyet yaşayan milyonlarca kiracıyı yakından ilgilendiriyor. Özellikle son yıllarda kira fiyatlarında yaşanan hızlı artışların ardından ev sahibi ve kiracı arasında yaşanan uyuşmazlıkların arttığı bilinirken, Yargıtay’ın değerlendirmesi kiracılar lehine önemli bir güvence olarak yorumlanıyor.
Dosyaya yansıyan bilgilere göre, 2022 yılından itibaren kiracı olarak bir konutta yaşayan vatandaş, kira ödemelerini düzenli şekilde ev sahibinin eşine yaptığını belirtti. Ancak kiracı, süreç boyunca elektrik kesme ve evden çıkarılma tehdidiyle karşı karşıya kaldığını ileri sürdü. Yaşanan anlaşmazlığın ardından Ağustos 2024 tarihinde kira bedellerinin ödenmediği iddiasıyla kiracı hakkında icra takibi başlatıldı.
Kiracı ise kira ödemelerini düzenli yaptığını, ancak ev sahibinin eşinin daha sonra aldığı ödemeleri kabul etmediğini öne sürdü. İcra işlemlerinin oluşturduğu baskı nedeniyle yeniden ödeme yapmak zorunda kaldığını ifade eden kiracı, haksız olarak tahsil edildiğini savunduğu 9 bin 822 liranın geri alınması için mahkemeye başvurdu.
İlk derece mahkemesi ise söz konusu talebi reddetti. Mahkeme, ödemenin icra takibi başlamadan önce yapıldığı gerekçesiyle davanın kabul edilemeyeceğine hükmetti. Bunun yanında kiracı aleyhine 18 bin lira vekalet ücretine karar verilmesi de dikkat çekti.
Kararın ardından konu Adalet Bakanlığı tarafından “kanun yararına bozma” talebiyle Yargıtay’a taşındı. Dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, olayın yalnızca icra takibi yönünden değerlendirilmesinin eksik olduğunu belirtti. Yüksek Mahkeme, kira ilişkisi kapsamında hukuki bir dayanak olmaksızın tahsil edilen bedellerin geri istenebileceğini vurguladı.
Yargıtay kararında, kiracının talebinin yalnızca icra işlemlerine ilişkin bir itiraz olarak değil, haksız ve sebepsiz şekilde tahsil edilen kira bedellerinin iadesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine dikkat çekildi. Bu nedenle yerel mahkemenin ret kararının hukuka uygun olmadığı sonucuna varıldı.
Yüksek Mahkeme ayrıca kiracı aleyhine hükmedilen 18 bin liralık vekalet ücretinin de Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine aykırı olduğuna işaret etti. Bu nedenle söz konusu kararın bozulmasına hükmedildi.
Uzmanlar, Yargıtay’ın verdiği bu kararın Osmaniye’deki kiracılar açısından da önemli sonuçlar doğurabileceğini belirtiyor. Özellikle tahliye baskısı, icra tehdidi veya benzeri nedenlerle fazla ödeme yapmak zorunda kalan vatandaşların, gerekli hukuki şartların oluşması halinde ödedikleri bedellerin iadesini talep edebileceği ifade ediliyor.
Osmaniye’de kira piyasasında yaşanan hareketlilik ve konut maliyetlerindeki artış nedeniyle benzer uyuşmazlıkların sıkça gündeme geldiğini belirten hukuk çevreleri, Yargıtay’ın bu kararının hem kiracıların hak arama süreçlerine katkı sağlayacağını hem de kira ilişkilerinde hukuki dengelerin korunmasına yardımcı olacağını değerlendiriyor.
Karar, kiracılara yönelik baskı ve haksız tahsilat iddialarına karşı önemli bir emsal olarak görülürken, Osmaniye’deki kiracılar için de yeni bir hukuki dönemin kapısını aralıyor. Özellikle fazla kira ödediğini düşünen vatandaşların, ödeme belgelerini saklamaları ve haklarını yasal yollarla aramaları gerektiği belirtiliyor.
