Şarküteri ürünleri, provolon peyniri ve taze sebzelerle hazırlanan klasik İtalyan sandviçini diğerlerinden ayıran en önemli dokunuşun, üzerine serpiştirilen kuru kekik olduğu belirtiliyor. Uzmanlara göre bu baharat, sandviçe karakteristik İtalyan-Amerikan lezzetini kazandırıyor.
Kuru kekik sandviçin lezzetini tamamlıyor
İtalyan sandviçi; çıtır ekmek, salam, sosis, jambon gibi şarküteri ürünleri, provolon peyniri, marul, domates ve zeytinyağı ya da balzamik sirke ile hazırlanıyor. Ancak tüm bu malzemeleri bir araya getiren asıl unsurun kuru kekik olduğu ifade ediliyor.
Akdeniz mutfağının en önemli aromatik bitkilerinden biri olan kekik, özellikle Güney İtalya ve Sicilya mutfağında sıkça kullanılıyor. Topraksı, hafif baharatlı ve yoğun aroması sayesinde pizza, domates sosları ve pek çok geleneksel yemekte kendine yer buluyor.
Üstelik uzmanlar, fesleğen gibi bazı otların aksine kekiğin kurutulduğunda aromasını daha da yoğunlaştırdığına dikkat çekiyor.
En iyi sonuç için sebzelerle birlikte marine edilmeli
Kuru kekiğin yalnızca sandviçin üzerine serpiştirilmesi yerine farklı bir yöntem öneriliyor.
Buna göre marul, domates ve diğer sebzeler önce zeytinyağı ile harmanlanıyor. Ardından üzerine bol miktarda kuru kekik, tuz ve karabiber eklenerek karıştırılıyor. Karışımın yaklaşık 10 dakika dinlendirilmesi tavsiye ediliyor.
Bu yöntem sayesinde kekiğin aroması sebzelere daha iyi nüfuz ederken, zeytinyağı ile birleşerek sandviçin her lokmasına eşit şekilde dağılıyor.
İtalyan sandviçinin kökeni göçmenlere dayanıyor
Bugün "İtalyan sandviçi" olarak bilinen tarifin kökeni, 19. yüzyılın sonları ile 20. yüzyılın başlarında ABD'ye göç eden İtalyan topluluklarına uzanıyor.
Napoli, Calabria ve Sicilya'dan gelen göçmenler; New York, Boston ve Philadelphia gibi şehirlerde geleneksel İtalyan malzemelerini Amerikan damak tadına uygun şekilde uyarlayarak bu sandviçi ortaya çıkardı.
İtalya'daki paniniler genellikle az sayıda kaliteli malzemeyle hazırlanırken, ABD'de geliştirilen İtalyan sandviçleri çok daha zengin içerikleriyle öne çıktı.
İlk kez nerede yapıldığı hâlâ tartışılıyor
Sandviçin ilk olarak nerede ortaya çıktığı konusunda farklı görüşler bulunuyor.
En güçlü iddialardan biri, 1902 yılında Maine eyaletinin Portland kentinde yaşayan İtalyan fırıncı Giovanni Amato'nun liman işçileri için doyurucu sandviçler hazırladığı yönünde. Günümüzde Amato's adlı işletmede bu gelenek hâlâ sürdürülüyor.
Bir diğer görüş ise Philadelphia'daki Hog Island tersanesinde çalışan İtalyan işçilerin, ekmek arasına çeşitli şarküteri ürünleri koyarak hazırladığı sandviçlerin zamanla "Hog Island sandwich" adından türeyerek "hoagie" ismini aldığı yönünde.
Aynı sandviç, farklı şehirlerde farklı isimlerle anılıyor
İtalyan sandviçi ABD'nin farklı bölgelerinde farklı isimlerle biliniyor.
New York'ta "hero", New England bölgesinde "grinder", Philadelphia'da ise "hoagie" olarak adlandırılıyor. Hatta hoagie, 1992 yılında Philadelphia'nın resmi sandviçi ilan edildi.
İsmi ve küçük hazırlama farklılıkları değişse de çıtır ekmek, şarküteri ürünleri, peynir, taze sebzeler ve lezzeti tamamlayan kuru kekik, bu sandviçin değişmeyen temel unsurları arasında yer alıyor.
