TÜRK-İŞ tarafından açıklanan Haziran ayı “Açlık ve Yoksulluk Sınırı Araştırması” sonuçları, Osmaniye’de yaşayan dar gelirli vatandaşların geçim koşullarını da yakından ilgilendiriyor. Açıklanan verilere göre Ankara’da dört kişilik bir ailenin sağlıklı ve dengeli beslenebilmesi için yapması gereken aylık gıda harcaması tutarı yani açlık sınırı 35 bin 758 TL’ye yükselirken, yoksulluk sınırı 116 bin 478 TL olarak hesaplandı.
Araştırmada bekâr bir çalışanın aylık yaşam maliyeti 46 bin 248 TL olarak açıklandı. Bu rakamlar, yalnızca büyükşehirlerde değil Osmaniye gibi Anadolu kentlerinde de sabit gelirle yaşayan vatandaşların geçim sıkıntısını gözler önüne serdi. Gıda, kira, ulaşım, elektrik ve temel ihtiyaç kalemlerindeki artış, hane bütçelerini her geçen gün daha fazla zorluyor.
Verilere göre açlık sınırı, 28 bin 75 TL olan asgari ücreti 7 bin 683 TL aştı. Bu durum, Osmaniye’de asgari ücretle çalışan binlerce kişinin yalnızca mutfak harcamalarını karşılamakta bile zorlandığını ortaya koyuyor. Kira ve fatura giderlerinin eklenmesiyle birlikte birçok ailenin ay sonunu getirmekte güçlük çektiği belirtiliyor.
Yılın başından bu yana açıklanan veriler de artışı net şekilde ortaya koyuyor. Ocak ayında açlık sınırı 31 bin 224 TL, yoksulluk sınırı 101 bin 706 TL, bekâr bir çalışanın yaşam maliyeti 40 bin 541 TL idi. Haziran ayında bu rakamlar sırasıyla 35 bin 758 TL, 116 bin 478 TL ve 46 bin 248 TL’ye yükseldi.
TÜRK-İŞ raporunda, gıda fiyatlarındaki artış hızının yavaşlamasına rağmen yüksek fiyat seviyelerinin vatandaşın geçim yükünü artırdığı vurgulandı. Asgari ücretin yılın ikinci yarısında artırılmamasının, çalışanların alım gücünü daha da düşürdüğü ifade edildi.
Osmaniye’de de benzer şekilde vatandaşlar, artan yaşam maliyetleri karşısında bütçelerini dengelemekte zorlandıklarını belirtiyor. Temel gıda ürünlerinden kiralara kadar yaşanan yükseliş, özellikle dar gelirli ailelerin alım gücünü ciddi şekilde etkiliyor.
Ekonomik veriler, Osmaniye’de geçim şartlarının giderek ağırlaştığını ortaya koyarken, vatandaşlar gelirlerin yaşam maliyetlerine göre güncellenmesi gerektiğini dile getiriyor.
