43 yıllık evlilik mahkemeye taşındı
1981 yılında evlenen emekli öğretmen kadın ile memur emeklisi eşi, karşılıklı boşanma davası açtı.
Kadın eş, eşinin şans oyunları oynadığını, evin faturalarını ödemediğini ve kendisine hakaret ettiğini ileri sürerken; erkek eş ise evlilik birliğinin bozulmasına eşinin davranışlarının neden olduğunu savundu. Erkek taraf, boşanmanın yanı sıra maddi ve manevi tazminat ile nafaka talebinde bulundu.
Aile Mahkemesi kadını daha ağır kusurlu buldu
Davayı değerlendiren Aile Mahkemesi, erkek eşin şans oyunları oynadığı ve aile bütçesini olumsuz etkilediğini belirledi.
Bunun yanında kadının eşini evden kovduğu, yatakları ayırdığı, eşinin ailesiyle görüşmesini engellediği, eve misafir kabul etmediği ve sürekli ev eşyalarını değiştirerek gereksiz harcamalar yaptığı tespit edildi.
Mahkeme, tarafların boşanmasına karar verirken kadını daha ağır kusurlu bularak erkek eş lehine maddi ve manevi tazminata hükmetti.
Dosya iki kez istinafa taşındı
Kararın ardından dosya Bölge Adliye Mahkemesi'ne taşındı. İstinaf mahkemesi tarafları eşit kusurlu kabul etti.
Dosyanın yeniden değerlendirilmesinin ardından konu Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun önüne geldi.
Yargıtay'dan emsal niteliğinde karar
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, dosyadaki delilleri değerlendirerek kadın eşin kusurlarının erkek eşe göre daha ağır olduğuna karar verdi.
Kurul, kadının;
- Eşine hakaret etmesini,
- Eşini evden kovmasını,
- Yatakları ayırmasını,
- Eve misafir kabul etmemesini,
- Sürekli ev eşyalarını değiştirerek gereksiz masraf yapmasını,
boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusur olarak değerlendirdi.
Öte yandan erkek eşin şans oyunları oynadığı ve borçlarını ödemediği belirtilse de, dosyadaki tanık beyanlarının çelişkili olması nedeniyle küfür ettiği yönündeki iddiaların kusur olarak yüklenemeyeceği ifade edildi.
Tazminat talebi haklı bulundu
Yargıtay, tarafların eşit kusurlu sayılamayacağına hükmederek erkek eşin maddi ve manevi tazminat talebinin reddedilmesinin hukuka uygun olmadığı sonucuna vardı.
Karar, boşanma davalarında kusur değerlendirmesine ilişkin emsal niteliğinde değerlendirilirken, her davada mahkemelerin somut olayın özellikleri, deliller ve tarafların davranışlarını ayrı ayrı inceleyerek karar verdiği vurgulanıyor.
