Osmaniye’nin ilk lisesi olarak 7 Nisan 1958’de eğitim hayatına başlayan ve bugün Atatürk Anadolu Lisesi adıyla varlığını sürdüren okulun kuruluş hikâyesi, bir şehrin eğitim uğruna nasıl kenetlendiğini gözler önüne seriyor.
Öğretmen Mustafa Arısoy ile Doç. Dr. Ebru Güher tarafından hazırlanan akademik çalışma; Osmaniye Lisesinin kuruluşunu, halkın yaptığı bağışları, öğrenci ve öğretmen sayılarını, mezunlarını, kültürel etkinliklerini ve sportif başarılarını arşiv belgeleriyle ortaya koydu.
Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi’nin 2024 yılı 33’üncü cilt, 2’nci sayısında yayımlanan araştırma, 1958-1970 yıllarını kapsıyor. Çalışmada Osmaniye Postası ve Yedi Ocak gazetelerinde yayımlanan yaklaşık 70 haberin yanı sıra okulun sınıf geçme defterleri, diploma kayıtları, fotoğraf arşivi ve Kovan dergisinden yararlanıldı.
Osmaniye’de lise bulunmuyordu
Cumhuriyet’in ilk yıllarından 1950’ye kadar Osmaniye merkezde üç ilkokul ve bir ortaokul bulunmasına rağmen lise düzeyinde eğitim veren bir kurum yoktu. O yıllarda Adana’ya bağlı bir ilçe olan Osmaniye’de ortaokulu tamamlayan öğrenciler, eğitimlerine devam edebilmek için Adana’ya veya çevrede lise bulunan başka merkezlere gitmek zorunda kalıyordu.
Maddi imkânı yeterli olmayan ailelerin çocukları ise çoğu zaman eğitim hayatına devam edemiyordu. Öğrencilerin başka şehirlere gönderilmesi; yol, barınma ve geçim masrafları nedeniyle ailelerin önünde büyük bir engel oluşturuyordu.
Osmaniye’nin nüfusunun artması, çevredeki kasaba ve köylerden gelen eğitim talebi ile ortaokul mezunu gençlerin sayısının yükselmesi, şehirde lise açılmasını zorunlu hale getirdi.
Lise Kurma ve Yaşatma Derneği kuruldu
Osmaniye’de lise açılması yönündeki ilk örgütlü adım Mayıs 1957’de atıldı. Dönemin Kaymakamı Tayyar Toprak’ın girişimleriyle “Lise Kurma ve Yaşatma Derneği” kuruldu. Derneğin kuruculuğunu dönemin Osmaniye Belediye Başkanı İshak Zevki Ersoy üstlendi.
Derneğin ana nizamnamesinde kuruluş amacı, nüfusu yaklaşık 50 bin olan Osmaniye ile çevresindeki ilçe ve kasabaların eğitim ihtiyacına cevap verecek bir lisenin kurulması olarak açıklandı.
Dernek yalnızca bir okul açmayı değil, bu okulun bina, öğretmen, araç-gereç, kütüphane ve laboratuvar ihtiyaçlarını karşılamayı da hedefliyordu. Böylece lise meselesi, belirli bir kesimin değil bütün Osmaniye’nin ortak davası haline geldi.
Osmaniye Lise Kurma ve Yaşatma Derneği gerekli belgeleri hazırlayarak dönemin Maarif Vekâletine başvurdu. Bakanlık, okulda görev yapacak öğretmenlerin bilgileriyle ders araç ve gereçlerinin yeterli olup olmadığının incelenmesini istedi.
Kadınlar da okul için harekete geçti
Lisenin açılış hazırlıkları sürerken Osmaniyeli kadınlar da çalışmalara katılmak istedi. Kentteki kadınlar, Lise Kurma ve Yaşatma Derneği bünyesinde bir kadın kolunun oluşturulması ve okulun ihtiyaçlarının karşılanmasına destek verilmesi yönünde girişimde bulundu.
Kadınların bu isteği, Osmaniye’de lise açılması için oluşan toplumsal desteğin yalnızca yöneticiler ve esnafla sınırlı olmadığını gösterdi. Şehirde yaşayan kadınlar da çocukların lise eğitimi alabilmesi için düzenlenecek yardım çalışmalarında görev üstlenmeye hazır olduklarını bildirdi.
Belediye binası sınıfa dönüştürüldü
Lisenin kendisine ait bir binası bulunmadığı için Osmaniye Belediyesi, belediye meclis salonu ile bir odayı eğitime tahsis etti. Daha sonra belediye binasının üst katı da okulun kullanımına uygun şekilde düzenlendi.
Adana Maarif Müdür Yardımcısı Nazım Köksal, 7 Şubat 1958’de Osmaniye’ye gelerek okulun eğitim vereceği alanı, ders araçlarını ve diğer hazırlıkları inceledi. Köksal’ın hazırladığı olumlu rapor, 12 Şubat 1958’de Maarif Vekâleti Özel Okullar Müdürlüğüne gönderildi.
Bakanlığın belirlediği eksikliklerin tamamlanmasının ardından okulun eğitim ve öğretime başlamasının önünde engel kalmadı.
Davul ve zurnayla açıldı
Osmaniye Özel Lisesi, 7 Nisan 1958 Pazartesi günü düzenlenen törenle eğitim hayatına başladı. Açılış sabahı davul ve zurna sesleri şehrin farklı noktalarında duyuldu. Belediye meclis salonunun ön cephesi Türk bayraklarıyla donatıldı.
Açılış törenine yöneticiler, öğretmenler, öğrenciler ve çok sayıda Osmaniyeli katıldı. Kurban kesilmesinin ardından İstiklal Marşı okundu. Dönemin Osmaniye Kaymakamı Seyfettin Naliş ile Lise Kurma ve Yaşatma Derneği yönetim kurulu üyesi Fikret Tuncer birer konuşma yaptı.
Öğrenciler kendi yazdıkları şiirleri okurken açılış dersini Ortaokul Müdürü A. Vefa Aray verdi. Törenin sonunda hazırlanan hatıra defteri davetliler tarafından imzalandı ve açılış gününü ölümsüzleştiren fotoğraflar çekildi.
Devlet yöneticilerine teşekkür telgrafları gönderilirken özel statüde eğitime başlayan lisenin kısa sürede resmî bir okula dönüştürülmesi temenni edildi.
Hürü Nine de sevince ortak oldu
Yedi Ocak gazetesinin sahibi M. Cemal Şenadam, açılış gününde yaşanan dikkat çekici bir olayı gazetesindeki köşesine taşıdı.
Kırmıtlı köyünden Osmaniye’ye yoğurt satmak için gelen Hürü Doğan, davul ve zurna seslerini duyunca ne olduğunu öğrenmek amacıyla açılış alanına gitti. Şenliğin, Osmaniye’de çocukların ve torunların okuyacağı bir lisenin açılması nedeniyle düzenlendiğini öğrenen Hürü Nine, büyük mutluluk yaşadı.
“Her şenlikte bir hayır var” diyerek sevince ortak olan Hürü Nine, okulun ülkeye ve Osmaniye’ye hayırlı olması için dua etti ve töreni sonuna kadar takip etti.
Bu olay, lisenin açılışının yalnızca şehir merkezinde yaşayanların değil çevre köylerden gelen insanların da ortak sevinci olduğunu gösteren tarihî bir hatıra olarak kayıtlara geçti.
İlk günlerde 22 öğrenci vardı
Dönemin gazete haberlerine göre Osmaniye Özel Lisesi ilk açıldığı günlerde tek sınıf ve 22 öğrenciyle eğitim vermeye başladı. Okul arşivindeki sınıf geçme kayıtlarında ise 1957-1958 eğitim döneminde lise birinci sınıfa 4 kız ve 59 erkek olmak üzere toplam 63 öğrencinin kayıt yaptırdığı görülüyor.
Farklı kaynaklardaki sayıların, okulun eğitim yılının ikinci döneminde açılması ve kayıtların açılıştan sonra devam etmesinden kaynaklandığı değerlendiriliyor.
Okulda resmî liselerde olduğu gibi 18 ders okutuluyordu. Özel lise statüsünde olması nedeniyle öğrencilerden dönem başına 150 lira ücret alınıyordu. Maddi durumu yetersiz öğrenciler için ise ilerleyen yıllarda ücretsiz veya indirimli eğitim imkânı sağlandı.
Dersler için öğretmenlerin bir bölümü Osmaniye Ortaokulundan, bir bölümü Düziçi Öğretmen Okulundan, diğerleri ise farklı eğitim kurumlarından temin edildi.
İlk öğretmenler eğitime yön verdi
Okulun ilk öğretmen kadrosunda Edebiyat Öğretmeni Ahmet Saraçoğlu, Tarih-Coğrafya Öğretmeni Tevhide Atçı, Kimya Öğretmeni İzzet Öz, Fransızca Öğretmeni Ülker Kümi, Beden Eğitimi Öğretmeni Cahit Durmaz, Biyoloji Öğretmeni Seyfi Okutman, Matematik Öğretmeni Seyfi Ertan ve Fizik Öğretmeni Remzi Birol yer aldı.
Okulun öğretmen kadrosunda ilerleyen yıllarda akademik ve edebî çalışmalarıyla tanınan isimler de görev yaptı. Edebiyat öğretmeni Necmettin Hacıeminoğlu daha sonra İstanbul Üniversitesi Türk Dili alanında akademik çalışmalar yürüterek profesörlüğe kadar yükseldi.
Fransızca öğretmeni Celal Taşkıran ise araştırmacı ve yazar kimliğiyle çeşitli kitaplar ve çeviriler yayımladı. Bu isimler, Osmaniye Lisesinin ilk yıllarında oluşturulan öğretmen kadrosunun niteliğini ortaya koydu.
Öğrenci sayısı hızla arttı
Osmaniye’nin lise özleminin büyüklüğü, öğrenci sayısındaki hızlı artışla görüldü. Okulun ikinci yılında birinci sınıfta 111 öğrenci öğrenim görmeye başladı.
Arşiv kayıtlarına göre öğrenci sayısı 1958-1959 döneminde 121’e, 1959-1960 döneminde 305’e, 1960-1961 döneminde 488’e yükseldi. 1961-1962 eğitim yılında okulda 54 kız ve 319 erkek olmak üzere 373 öğrenci eğitim gördü.
Lise bünyesine yabancı dili İngilizce olan özel bir ortaokulun da eklenmesiyle öğrenci sayısı 1963-1964 eğitim yılında 600’e ulaştı.
1966-1967 döneminde okulda 143 kız ve 781 erkek olmak üzere toplam 924 öğrenci öğrenim gördü. Aynı dönemde dört kadın ve 12 erkek olmak üzere 16 öğretmen görev yaptı.
1970-1971 eğitim yılına gelindiğinde Osmaniye Lisesi 26 sınıf, 21 asil öğretmen ve 1.302 öğrenciyle eğitim veren büyük bir kuruma dönüşmüştü. Öğrencilerin 226’sını kızlar, 1.076’sını erkekler oluşturuyordu.
Halk köy köy yardım topladı
Lisenin büyümesi ve kendisine ait bir binaya kavuşması için Osmaniye genelinde büyük bir yardım seferberliği başlatıldı.
Kaymakam Seyfettin Naliş ve öğretmen İbrahim Işıkovalı’nın da aralarında bulunduğu dernek yöneticileri, köyleri ziyaret ederek lise davasını halka anlattı. Cevdetiye, Yeniköy, Bahçe, Hemite, Endel, Rumeli, Şükrüye ve Burhanlı köylerinde vatandaşlarla görüşüldü.
Yardım çalışmaları Hasanbeyli, Dervişiye, Issızca, Çona ve Çardak köylerine kadar ulaştı. Toprakkale’ye bağlı köyler ile Ceyhan’ın Mustafabeyli köyünden de destek istendi.
Köylüler, hasat döneminin ardından lise binası için ayni ve nakdî yardım yapacaklarını belirtti. Böylece Osmaniye’nin ilk lisesi için şehir merkeziyle köyler arasında geniş bir dayanışma ağı kuruldu.
Hayırseverler para, arsa ve dükkân bağışladı
1959 yılında lise binası için düzenlenen ilk büyük kampanyada toplam 7 bin 700 lira toplandı. İshak Ersoy ile Mustafa Gürbüz biner lira bağışta bulunurken Mustafa Kara, Hasan Çenet, Ziya Güney, Muhittin Çenet, İsmail Arabacı, Muharrem Kılıç ve Yusuf Duman beşer yüz lira verdi.
1960 yılındaki kampanyada ise nakdî bağışların yanı sıra arsa ve dükkân yardımları da yapıldı. Eczacı Tevfik Rıfat Ergeç 10 bin lira, Mustafa Gürbüz bin 500 lira, Abdullah Çardak bin 200 lira bağışladı.
Ahmet Bicik ile Ayşe Çalık tarafından arsa bağışında bulunuldu. Derneğe bağışlanan dükkân ve bazı arsaların satılarak okul inşaatına kaynak sağlanması kararlaştırıldı. Adana Valisi Mukadder Öztekin de yapımı süren lise binasına 200 bin lira yardım yapılacağını bildirdi.
Lise Kurma ve Yaşatma Derneği, gelir sağlamak amacıyla 7 Mayıs 1961’de büyük ikramiyeli at yarışları da düzenledi.
Beş bin kitaplık kütüphane hedeflendi
Osmaniye Lisesi yalnızca dersliklerden oluşan bir eğitim kurumu olarak düşünülmedi. Okulda laboratuvarlar kurulması ve öğrencilerin yararlanacağı büyük bir kütüphane oluşturulması için de çalışmalar yapıldı.
Lise Kurma ve Yaşatma Derneği Başkanı Avukat Fikret Tuncer, okulun birinci kuruluş yıl dönümünde öğrenci sayısının 182’ye ulaştığını açıkladı. Okula yeterli sayıda sıra yaptırıldığını belirten Tuncer, beş bin kitaplık bir kütüphane kurulması için kitapçılara sipariş verildiğini ve laboratuvar çalışmalarının başlatıldığını bildirdi.
Şiir yarışmaları, münazaralar, geziler ve öğrenci kolu faaliyetleri sayesinde lise, kısa sürede Osmaniye’nin kültür merkezlerinden biri haline geldi.
Denklik kararı şehirde bayram havası estirdi
Maarif Vekâleti müfettişlerinin yaptığı incelemelerde okulun eğitim faaliyetlerinin müfredata uygun ve başarılı olduğu belirlendi.
Osmaniye Özel Lisesi, Şubat 1960’ta resmî liselere denk sayılmasını sağlayan “muadelet” kararını aldı. Kararın duyulması Osmaniye’de büyük sevinç yarattı.
Haberin belediye hoparlöründen duyurulmasının ardından şehirde davullar çalındı. Öğrenciler okul bahçesinde millî oyunlar oynarken vatandaşlar bayrak ve defne dallarıyla süslenen lise binasına giderek öğretmenleri ve okul yöneticilerini tebrik etti.
Denklik kararıyla birlikte okulun üç sınıfı da resmî liselerle aynı statüye kavuştu.
Yeni binanın temeli 1960’ta atıldı
Öğrenci sayısının hızla artması üzerine belediye binasındaki alan yetersiz kaldı. Dönemin Kaymakamı Ali Çamur’un girişimleriyle pazar yerindeki mezarlık arsası lise alanına dâhil edildi. Osmaniye Belediyesi de inşaat için başlangıçta 40 bin lira ayırdı.
Yeni lise binasının temeli 5 Ekim 1960 Çarşamba günü saat 08.00’de düzenlenen törenle atıldı.
Binanın keşif bedeli 800 bin lira olarak hesaplandı. Ancak halkın ayni ve nakdî yardımlarıyla yapım maliyetinin 250-300 bin liraya kadar düşürülebileceği öngörüldü.
Projede 10 derslik, iki laboratuvar, spor ve konferans salonu ile müdür ve idareci odaları bulunuyordu. İnşaatın ikinci katına Mart 1961’de başlandı.
Osmaniye Lisesi, 11 Ekim 1961’de halkın desteğiyle yapılan yeni binasında eğitim vermeye başladı.
1964’te resmî lise oldu
Özel lise olarak başlayan eğitim yolculuğunda en önemli dönüm noktalarından biri 7 Nisan 1964’te yaşandı. Osmaniye Özel Lisesi bu tarihte tamamen resmî statüye geçirilerek “Osmaniye Lisesi” adını aldı.
Okulda 1958-1959 yıllarında Ahmet Saraçoğlu, 1959-1961 yıllarında Hasan Aksay, 1961-1964 yıllarında Hüseyin Salih Taşdemir, 1965-1968 yıllarında Kadir Öztürk ve 1968-1970 yıllarında Salih Etike müdürlük yaptı.
Okulun adı, Mustafa Kemal Atatürk’ün doğumunun 100’üncü yılı dolayısıyla 1981-1982 eğitim yılında alınan öğretmenler kurulu kararıyla Atatürk Lisesi olarak değiştirildi.
İlk mezunlarını 1960’ta verdi
Osmaniye Özel Lisesi ilk mezunlarını 1959-1960 eğitim yılında verdi. Bu dönemde 20 öğrenci mezun olurken 27 öğrenci bütünleme sınavına kaldı.
Mezun sayısı 1960-1961 döneminde 68, 1962-1963 döneminde 71, 1964-1965 döneminde 99, 1966-1967 döneminde 150’ye yükseldi.
1968-1969 eğitim yılında 281, 1969-1970 eğitim yılında ise 409 öğrenci mezun oldu. İlk mezunların verildiği 1960’tan 1970’e kadar geçen sürede öğrenci ve mezun sayısındaki artış, okulun bölgenin en fazla tercih edilen eğitim kurumlarından biri haline geldiğini gösterdi.
Osmaniye Lisesi mezunları arasında akademisyen Prof. Dr. Yılmaz Kurt, Vali Zeki Şanal, eski Osmaniye Belediye Başkanı Davut Çuhadar ve Ruhi Kılıçkıran gibi tanınmış isimler yer aldı.
Âşık Veysel öğrencilerle buluştu
Osmaniye Lisesi yalnızca ders başarısıyla değil, düzenlediği kültürel etkinliklerle de kentin sosyal hayatına yön verdi.
8 Mart 1961’de okul salonunda düzenlenen şiir yarışmasının en dikkat çekici konuğu, halk ozanı Âşık Veysel oldu. Ünlü ozanın salona girişi öğrenciler ve davetliler tarafından uzun süre alkışlandı.
On dokuz öğrencinin katıldığı yarışmada Yusuf Başlamışlı birinci, Nedim Teke ikinci, Ahmet Timurtaş üçüncü oldu. Dereceye giren öğrencilere kitap hediye edildi.
Yarışmanın ardından Hakkı Üstündağ’ın hazırladığı sekiz kişilik koro türküler seslendirdi. Daha sonra sahneye çıkan Âşık Veysel, sazı eşliğinde türkülerini söyledi.
Âşık Veysel’in Osmaniye Lisesini ziyareti, okulun kültür tarihindeki en önemli hatıralardan biri oldu.
Tiyatro, şiir ve münazara merkeziydi
Okulun Edebiyat ve Kültür Kolu tarafından şiir yarışmaları, münazaralar, konferanslar ve tiyatro gösterileri düzenlendi.
1959’da yapılan şiir okuma yarışmasında Kadir Dağdelen birinci, Yudakul Öztaş ikinci ve Sevgi Besen üçüncü oldu. Dereceye giren öğrenciler Adana Devlet Tiyatrosunda sahnelenen “Çemberler” adlı oyuna götürüldü.
1962 yılında Namık Kemal’in “Vatan Yahut Silistre” adlı eseri öğrenciler tarafından sahnelendi. Eserin ardından kahramanlık şiirleri okundu.
Öğrenciler “Çocuğun yetişmesinde okulun mu, ailenin mi rolü daha büyüktür?” gibi konularda münazaralar düzenledi. Sınıflar savundukları düşünceler için afiş, rozet ve davetiye hazırlayarak etkinliklere katıldı.
1965’te öğrencilerin sahnelediği beş perdelik “Müfettiş” oyunu Meram Sinemasında büyük ilgi gördü. Sinema salonu gösteriyi izlemek isteyen Osmaniyelilerle doldu.
Kuruluş yıl dönümü Meram Sinemasında kutlandı
Osmaniye Özel Lisesinin 6’ncı kuruluş yıl dönümü, 7 Nisan 1963’te geniş katılımlı bir programla kutlandı.
Ceyhan Lisesinden 12, Kozan Özel Lisesinden 10 öğretmenin yanı sıra toplam 70 öğrenci etkinliğe katıldı. Düziçi Öğretmen Okulundan öğretmenler ile Silifke folklor ekibi de programa davet edildi.
Meram Sinemasında düzenlenen gecede öğrenciler Fuzuli, Nedim ve Şeyh Galip’ten şiirler okudu. Temsil kolu öğretmeni Seza Türkmen’in sahneye koyduğu Cevat Fehmi Başkut’un “Harput’ta Bir Amerikalı” adlı eseri öğrenciler tarafından oynandı.
Kovan dergisi Osmaniye’nin edebiyat sesi oldu
Osmaniye Özel Lisesi öğrencileri 1963’te “Çaba” adlı bir dergi çıkardı. Daha sonra Edebiyat ve Kültür Kolu tarafından aylık “Kovan” dergisi yayımlanmaya başladı.
Derginin sahibi Okul Müdürü Kadri Öztürk, Yazı İşleri Müdürü Kevser Kabalcı, mesul müdürü ise H. Durdu Şahin’di.
Kovan dergisi önce Adana Zemin Matbaasında, 1965 yılı sonundan itibaren ise Osmaniye Ünal Matbaasında basıldı. Dergi, yalnızca Osmaniye’deki öğrencilerin değil Türkiye’nin farklı şehirlerinden öğretmen, öğrenci ve yazarların çalışmalarına da açık tutuldu.
Kovan, gençlerin şiirlerini, hikâyelerini ve düşünce yazılarını okuyucuyla buluşturarak Osmaniye’nin kültür ve edebiyat hayatına katkı sundu.
Geziler ve sosyal etkinlikler düzenlendi
Öğrencilerin yaşadıkları bölgeyi tanımaları için tarihî ve kültürel geziler düzenlendi. Öğretmen Cemil Kul’un başkanlığındaki 42 kişilik öğrenci grubu; İskenderun, Antakya, Samandağ, Harbiye, Altınözü, Karbeyaz ve Demirköprü’yü ziyaret etti.
Okulda Çanakkale Savaşı konulu konferanslar, Dil Bayramı etkinlikleri, Yeşilay Haftası yarışmaları, Anneler Günü programları, resim ve el işi sergileri gerçekleştirildi.
Fransız Kültür Merkezi tarafından okula kitap, dergi ve film gönderildi. Öğrencilere çocuk filmleri ile Jules Verne’in eserlerinden hazırlanan görsel çalışmalar izletildi.
Okulun Görgü Kolu, teneffüslerde hoparlörden öğrencilere görgü kurallarını anlatırken temsil kolu, maddi durumu yetersiz öğrenciler yararına geceler düzenledi.
Spor alanında da adını duyurdu
Osmaniye Özel Lisesi, kültür ve eğitim faaliyetlerinin yanı sıra sportif çalışmalarla da öne çıktı.
Haruniye-Düziçi Öğretmen Okulunun futbol ve voleybol takımları Osmaniye’ye davet edildi. Yapılan karşılaşmaları Osmaniye Özel Lisesi kazandı.
Okulun futbol ve voleybol takımları 10 Aralık 1961’de Düziçi Öğretmen Okulu ile dostluk müsabakalarına çıktı.
15 Aralık 1962’de ise okulun birinci sınıf kız takımı ile ikinci ve üçüncü sınıflardan oluşan karma takım arasında yakan top maçı yapıldı. Karşılaşmayı Kaymakam Ali Arguvanlı, öğretmenler, öğrenciler ve vatandaşlar izledi.
Depremde tarihî bina hasar aldı
Araştırmada yer verilen 2023 verilerine göre Osmaniye Lisesinin ilk binası, 6 Şubat 2023’te meydana gelen Kahramanmaraş merkezli depremlerde hasar gördü. Tarihî binada güçlendirme çalışmalarının başlatılması nedeniyle eğitim ek binada sürdürüldü.
2022-2023 eğitim yılı sonunda Atatürk Anadolu Lisesinde 193 kız ve 355 erkek olmak üzere toplam 548 öğrenci bulunuyordu. Okulda 21 erkek ve 18 kadın öğretmen görev yaparken aynı eğitim yılında 16 kız ve 63 erkek olmak üzere 79 öğrenci mezun oldu.
Öğrenci sayısındaki azalmanın Osmaniye merkezdeki lise sayısının artması ve deprem sonrasında bazı öğrencilerin farklı okullara nakledilmesiyle bağlantılı olduğu değerlendirildi.
Bir okuldan daha fazlası oldu
Osmaniye Lisesi, 1958’de belediye meclis salonunda başlayan yolculuğunda kentin eğitim, kültür, edebiyat ve spor hayatının merkezlerinden biri oldu.
Okulun kuruluşu için yöneticiler, öğretmenler, esnaflar, kadınlar, köylüler ve öğrenciler aynı hedef etrafında birleşti. Kimi para, kimi arsa, kimi dükkân, kimi kereste bağışladı. Köylüler hasattan sonra yardım sözü verirken öğrenciler düzenledikleri etkinliklerle okullarına kaynak oluşturdu.
Osmaniye Lisesinin hikâyesi, bir eğitim kurumunun yalnızca devlet kararıyla değil, şehir halkının ortak iradesi ve dayanışmasıyla nasıl kurulabileceğinin örneği olarak hafızalardaki yerini koruyor.
Bugün Atatürk Anadolu Lisesi adıyla bilinen okul, Osmaniye’nin eğitim tarihindeki ilk lise olma özelliğini ve kuşakları buluşturan güçlü hatırasını taşımaya devam ediyor.
