Osmaniye’de henüz 13 yaşındayken yorgancılık mesleğine adım atan 67 yaşındaki Mehmet Doğanay, tam 54 yıldır iğne, iplik ve pamukla geçimini sağlıyor. Cumhuriyet Mahallesi’ndeki yaklaşık 10 metrekarelik dükkanında yıllardır el emeği yorgan diken Doğanay, kazandığı parayla 4 çocuğunu büyütüp evlendirdi.
Mesleğine bağlılığını sürdüren Doğanay, hazır üretimin yaygınlaşması ve gençlerin el sanatlarına ilgisinin azalması nedeniyle geleneksel yorgancılığın geleceğinden endişe duyuyor.
13 yaşında başladığı mesleği 67 yaşında sürdürüyor
Mehmet Doğanay’ın yorgancılıkla tanışması çocukluk yıllarına dayanıyor. 13 yaşında başladığı mesleğinde bugün 54 yılı geride bırakan Doğanay, küçük dükkanında çalışmaya devam ediyor.
Yıllar boyunca diktiği yorganlardan elde ettiği gelirle ailesinin geçimini sağlayan Doğanay, mesleğinin kendisine çok şey kazandırdığını belirtti.
Doğanay, “Ben bu mesleğe başladığımda 13 yaşındaydım, şimdi 67 yaşındayım. Ben ekmeğimi bu işten kazandım, 4 çocuk büyüttüm. Hepsi bu meslek sayesinde yedi, içti. Dördünü de evlendirdim, yuvalarını kurdum” dedi.
“Mesleğime kötü diyemem”
Ömrünün büyük bölümünü yorgancılıkla geçirdiğini anlatan Doğanay, yaptığı işe duyduğu bağlılığın hâlâ devam ettiğini söyledi.
Yorgancılığın kendisine ve ailesine yıllarca geçim kapısı olduğunu belirten Doğanay, “Ben kalkıp da mesleğime kötü diyemem. Hâlâ bu işten ekmek yiyorum ve çalışmaya devam ediyorum” ifadelerini kullandı.
Gençler mesleğe ilgi göstermiyor
Doğanay’ın en büyük endişesi ise geleneksel yorgancılığın kendilerinden sonra devam edip etmeyeceği.
Geçmişte Osmaniye’de bu işi yapan çok sayıda usta bulunduğunu ancak günümüzde sayılarının giderek azaldığını anlatan Doğanay, gençlerin yorgancılık mesleğine sıcak bakmadığını söyledi.
Doğanay, “Bizden sonra bu mesleği sürdürecek kimse kalmayacak. Artık yapan yok. Parayla ‘Gel, şu işi yap’ deseniz bile yapmazlar. Çünkü şimdiki gençler bu mesleği beğenmiyor” diye konuştu.
Hazır ürünler el emeğinin yerini aldı
Teknolojinin gelişmesi ve seri üretim yorganların yaygınlaşması da geleneksel yorgancılığa olan ilgiyi azalttı.
Yıllardır elle yorgan hazırlayan Mehmet Doğanay ise fabrika üretimi ürünlerle el emeği ürünlerin aynı olmadığını düşünüyor.
“El emeğinin yerini hiçbir şey tutmaz. Hazır yapılanla elle yapılan bir olmaz” diyen Doğanay, özellikle pamuk kullanılarak hazırlanan yorganları tercih ettiğini belirtti.
“En güzeli pamuktur”
Yıllardır farklı malzemelerle yorgan hazırlayan Doğanay, kendi tercihinin pamuktan yana olduğunu söyledi.
“Bence en güzeli pamuktur. Çünkü diğerleri insanı terletir. Pamuğun rahatlığını hiçbir şey tutmaz” diyen Doğanay, doğal malzemelerle hazırlanan geleneksel yorganların konfor açısından farklı olduğunu ifade etti.
10 metrekarelik dükkânda bir ömür
Osmaniye Cumhuriyet Mahallesi’ndeki küçük dükkanında yıllardır aynı mesleği sürdüren Mehmet Doğanay’ın hikâyesi, kaybolmaya yüz tutan geleneksel el sanatlarının da günümüzdeki durumunu gözler önüne seriyor.
54 yıldır yorganlara ilmek ilmek emek veren Doğanay, bir yandan geçimini sağlamaya devam ederken diğer yandan Osmaniye’de yorgancılık mesleğinin gelecek kuşaklara aktarılmasını istiyor.
